Bostanistas.gr : Ιστορίες για να τρεφόμαστε διαφορετικά

Τα αγαπημένα μου είναι τα ρεβίθια με πορτοκάλι. Και πριν μάθω αυτή τη συνταγή λάτρεψα τα ρεβίθια με πράσο στον φούρνο. Στο προσωπικό μου συνταγολόγιο προστέθηκε και το ρεβιθόρυζο, ένα εξαιρετικό φαγάκι με το περίσσευμα της προηγούμενης μέρας, που όμως δεν περισσεύει πια, οπότε το κάνεις εξαρχής.

Γενικά, από παιδί τα μόνα όσπρια που έβαζα στο στόμα μου ήταν τα ρεβίθια (φακές και φασόλια να  μην τα δω στα μάτια μου), όπως  τα έκανε η μαμά μου, παχουλά και χυλωμένα και ροζ γιατί αντί για λεμόνι έβαζε λίγο πελτέ ντομάτας. Υποψιάζομαι μάλιστα ότι λίγο πριν από το τέλος έλιωνε μερικά με το πιρούνι γιατί η σάλτσα τους ήταν εξωφρενικά παχουλή.

Τώρα πια, δε, που ζω μόνη μου πρέπει να μηχανεύομαι διάφορα κόλπα γιατί το μαγείρεμα ενός, δύο το πολύ πιάτων είναι … δεν θα το σχολιάσω. Θα πω, μόνο, ότι μου φαίνεται θλιβερό. (Και) γι’ αυτό όμως, η τεχνολογία μάς χάρισε την κατάψυξη. Κάνω, λοιπόν, μία φορά την προετοιμασία, διήμερο μούλιασμα – βράσιμο με ένα φύλλο δάφνη, και όταν τα ρεβίθια μου είναι έτοιμα, τα αφήνω να κρυώσουν καλά και τα μοιράζω σε σακουλάκια σε μερίδες (όπως και τα κληματόφυλλα και το άλλο αγαπημένο μου φαγητό: τα γιουβαρλάκια!). Βεβαια έτσι χάνεις το νερό μέσα στο οποίο εβρασαν που κάνει το φαγητό πιο νόστιμο, αλλά έτσι είναι η ζωή. Κάτι χάνεις κάτι κερδίζεις πάντα.

Αυτή τη φορά, τα σακουλάκια στην κατάψυξη είχαν εξαντληθεί και δεν μπορούσα να περιμένω τρεις μέρες για ένα ρεβιθόρυζο. Κανένα πρόβλημα. Το έκανα στα γρήγορα με ένα σακουλάκι προβρασμένα όσπρια του σ/μ, που υπάρχουν σε απόθεμα στο ντουλάπι της κουζίνας, για ώρα ανάγκης, όπως ετούτη εδώ. Και έγινε τέλειο!

Γιάχνισα με λίγο νερό ένα ψιλοκομμένο κρεμμύδι (του πάει πολύ και το πράσο να ξέρετε) και όταν εξατμίστηκε έριξα λίγο ελαιόλαδο και το σοτάρισα, πρόσθεσα λίγο πελτέ, νερό και αλατοπίπερο και άφησα τη σάλτσα να πάρει δυο βράσεις. Εριξα τα ρεβίθια και τα άφησα να βράσουν λίγο για να τα ποτίσει η σάλτσα.

Στο μεταξύ ξέπλυνα ένα σφηνάκι ρύζι καρολίνα (το μουλιάζω και το ξεπλένω μέχρι να βγει το νερό εντελώς καθαρό), το σούρωσα και έριξα στα ρεβίθια. Προσέχοντας να μην εξατμιστεί εντελώς το υγρό του φαγητού πρόσθετα κάθε τόσο λίγο καυτό νερό μέχρι που έγινε και το ρύζι.

Αυτό ήταν. Σε 20 λεπτά ετοιμάστηκε το ρεβιθορυζο και ήταν τέλεια χυλωμένο και πεντανόστιμο.

ΥΓ. Προσέξατε ότι έγινε πορτοκαλορόζ; Εξομολογούμαι ότι εκτός από πιπέρι πρόσθεσα κι άλλα μπαχαρικά: σκόνη γλυκιάς κόκκινης πιπεριάς, κουρκουμά, κίμινο και ελάχιστο κάρι. Ακόμα  και λίγο χυμό πορτοκάλι (Αλλά όλα αυτά είναι προαιρετικά)

Και γιατί τα είπα με το μάτι; Μα γιατί όλες οι ποσότητες είναι με το μάτι: μπορείτε να βάλετε περισσότερο ρύζι, επίσης κρεμμύδι ή πράσο, αν θέλετε, και μπαχαρικά σύμφωνα με τα κέφια του ουρανίσκου σας.