Bostanistas.gr : Ιστορίες για να τρεφόμαστε διαφορετικά

Το Προμύρι είναι ένα αρχοντικό χωριό στο νότιο Πήλιο, αόρατο από τη θάλασσα για τον φόβο των πειρατών, που γνώρισε δόξες κάποτε (στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα) χάρη στη σηροτροφία και την παραγωγή μεταξιού. Αλλά η ιστορία του, όπως αναφέρεται στην αρχιτεκτονική ανάλυση των κτηρίων του στην ιστοσελίδα του ΕΜΠ, πάει αιώνες πίσω.

Ο πληθυσμός του χωριού προήλθε από τον αρχαίο οικισμό στην παραλία της Θεοτόκου, ο οποίος εγκαταλείφθηκε γύρω στα 1420 – 1450 για τον φόβο των Σαρακηνών πειρατών που έκαναν επιδρομές με έδρα το νησί της Σκοπέλου, απέναντι, σκορπώντας τον τρόμο στην περιοχή (Περίπου έναν αιώνα αργότερα ο αδίστακτος Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα θα ερήμωνε τη Σκόπελο, βιάζοντας, σκοτώνοντας και εξανδραποδίζοντας το νησί όπως και άλλα νησιά του Αιγαίου).

Το 1423, οι Τούρκοι κατέλαβαν οριστικά τη Θεσσαλία και τη Μαγνησία. Ακριβώς τέσσερις αιώνες αργότερα η εξέγερση των Προμυριωτών θα εξαγρίωνε τους Οθωμανούς με συνέπεια ο Μαχμούτ πασάς να επιδοθεί σε λεηλασίες και σφαγές του ανδρικού πληθυσμού σε όλο το Πήλιο. Οταν έφθασαν στο Προμύρι (στις 8 Μαΐου 1823) οι Τούρκοι έσφαξαν πάνω από 1000 άτομα και έκαψαν σχεδόν όλα τα σπίτια του χωριού.

Σε αυτό το ιστορικό χωριό, η αγαπημένη μου φίλη Ιωάννα Σταμούλου, αυτό το ταλαντούχο και αεικίνητο πλάσμα, δημοσιογράφος γεύσης (η τελευταία της δουλειά είναι το Cookout και το podcast «Εχω ένα μυστικό»), καταπληκτική μαγείρισσα και ζαχαροπλάστισσα διάσημη για τα γλυκά της (η ιστοσελίδα της Sweetly έχει φανατικούς fans, να ξέρετε, κι εγώ είμαι από τους πρώτους) έφτιαξε το «Προμύρι color house» έναν απίθανο μικρό ξενώνα με μόλις δύο σπιτάκια πλάι στο δικό της.

Οταν το ροζ σπίτι με τα γαλάζια παράθυρα ολοκληρώθηκε, η Ιωάννα τίμησε τους ντόπιους μάστορες που δούλεψαν και μόχθησαν για να το κάνουν τέλειο, μαζί και τις οικογένειές τους, με ένα γλέντι στη μεγάλη αυλή με την εκπληκτική θέα και το φως του φεγγαριού να μας λούζει. Οπως μπορείτε πολύ καλά να φανταστείτε, η φίλη μου έκανε μαγειρικά όργια. Από νωρίς ήταν εκεί και ο Δημήτρης Χασάνδρας, ο καταπληκτικός ξυλουργός και βασικός τεχνίτης του σπιτιού, σε ρόλο ψήστη αυτή τη φορά.

Ηρθε, βεβαίως, και η αγαπημένη μας Ελένη Ψυχούλη, άλλη μια πανάξια συνάδελφος - Βολιώτισσα γέννημα θρέμμα αυτή, που έχει επίσης ένα εκπληκτικό αρχοντικό στο Προμύρι - με πεσκέσι μια εξαιρετική κολοκυθόπιτα και μια σαλάτα με μαύρους γίγαντες Πρεσπών (η Ελένη είναι η βασίλισσα της σαλάτας, να ξέρετε, την καλείς και έρχεται με τις σαλάτες της, τουλάχιστον τρεις τέσσερις εντελώς διαφορετικές και εντελώς πρωτότυπες, κάθε φορά).

Ημουν κι εγώ εκεί, σε ρόλο βοηθητικό: έπλενα συνεχώς (τρελαίνομαι για υγρές δουλειές, μόνο μη με βάλεις να ξεσκονίσω και να σιδερώσω, να το ξέρετε, τότε στρίβω αλά γαλλικά…), καθάριζα σκόρδα, ψιλόκοβα κρεμμύδια, ξεφλούδιζα ντομάτες και αγγουράκια, ανακάτευα σάλτσες για να μην πιάσουν, ψιλόκοβα και κουβερτούρες και καβουρντισμένα αμύγδαλα, χτύπαγα μαρέγκες.

Περάσαμε περισσότερο και από τέλεια. Ηταν μια βραδιά ευτυχίας, που θα μας μείνει αξέχαστη, ένα τετραήμερο γεμάτο γέλια και χαρά σε ένα χωριό στο μαγικό βουνό, που δεν το είχα ξανακούσει και δεν φανταζόμουν καν ότι υπάρχει.

Από εκείνο το τσιμπούσι «έκλεψα» δυο συνταγές από την Ιωάννα μου, για δυο αλοιφές, μια πράσινη Μαϊντανοσαλάτα, τη συριανή εκδοχή του πέστο, προς τιμήν τυ νησιού της Σύρου όπου μεγάλωσε η φίλη μου, και μια κόκκινη Πάπρικα Θεσσαλονίκης, όπως λένε εκεί πάνω στην αγαπημένη μας πόλη, την αλοιφή που δεν μπορεί να λείπει από το πλάι κανενός ψητού. Η τρίτη που στήθηκε μαζί τους  στο τραπέζι ήταν το πανεθνικό μας τζατζίκι, αλλά συνταγές για τζατζίκι και ταρατόρι (την πιο υγρή εκδοχή του) δεν λείπουν από το Bostanistas μας.

Είναι ιδανικές για καναπεδάκια και για να συνοδεύουν ψητά. Αλλά επίσης τις έχεις στο ψυγείο σου για 5-6 ημέρες και γίνονται απίθανη σάλτσα για μια γρήγορη μακαρονάδα!

Μαϊντανοσαλάτα Σύρου

Απίθανο ντιπ που θα το απολαύσετε με ζυμωτό ψωμί (και αν το ψήσετε λίγο είναι τρέλα) αυτό το συριανό «πέστο» συνοδεύει ψητά ψάρια αλλά και κρεατικά και είναι απίθανη σάλτσα για καλοκαιρινές μακαρονάδες.

 Υλικά

Μουλιάζουμε το ψωμί σε κρύο νερό και το στύβουμε καλά. Χτυπάμε στο μπλέντερ (ή στο μούλτι) τα υλικά προσθέτοντας σταδιακά το ελαιόλαδο, μέχρι να αποκτήσουν την υφή που μας αρέσει. Δοκιμάζουμε και διορθώνουμε τη γεύση με αλατοπίπερο, ξύδι ή ακόμα λίγο λεμόνι. Τη φυλάμε σε κλειστό δοχείο στο ψυγείο για 5-6 ημέρες.

Πάπρικα Θεσσαλονίκης

Δεν έχει κόκκινη πιπεριά, όπως μπορεί να φαντάζεται κανείς. Αυτή η αλοιφή με την εκρηκτική γεύση οφείλει το χρώμα της στον πελτέ ντομάτας!

Υλικά

Λιώνουμε με το πιρούνι τη φέτα, τη ρίχνουμε στο μούλτι μαζί με όλα τα υπόλοιπα υλικά και χτυπάμε μέχρι να γίνουν ένας ομοιογενής πολτός. Δοκιμάζουμε, αν θέλουμε προσθέτουμε λίγο καγιέν και χτυπάμε για λίγο ακόμα. Φυλάμε στο κλειστό δοχείο στο ψυγείο για 5-6 ημέρες.