Τυροπιτάκια με μια ζύμη με ελαιόλαδο, τσίπουρο και χυμό ποτοκαλιού
Είπαμε, μια φορά κάθε τόσο ανοίγεις ψυγείο και ντουλάπια της κουζίνας και κοιτάς τι υλικά μπορεί να συνδυάσεις πριν λήξουν και αναγκαστείς να τα πετάξεις.
Αυτή τη φορά, σειρά είχαν δύο τυριά, ένας κομμάτι φρέσκος ανθότυρος Αμφιλοχίας και σκληρή φέτα κατσικίσια, που είχα φέρει τις προάλλες από την πατρίδα μου την Ευρυτανία. Ειδικά το πρώτο έπρεπε να καταναλωθεί σύντομα. Τι κάνουμε; Ευκολάκι. Μια τυρόπιτα ή ακόμα καλύτερα τυροπιτάκια που μπορώ να τα μοιράσω κιόλας στους φίλους μου. Οπώς και έγινε.
Κατ’ αρχάς σκέφτηκα να αποφύγω το φύλλο κρούστας –γιατί όσοι έχουν προβλήματα με το στομάχι ξέρουν ότι προκαλεί καούρες- οπότε έψαξα για μια συνταγή ζύμης κουρού. Στο Bostanistas έχουμε διάφορες. Αλλά μια και είχα λίγο χρόνο είπα να ψάξω λίγο παραπάνω στο διαδίκτυο. Εκθαμβη έπεσα στη συνταγή της κρητικιάς φίλης μου Βαγγελιώς Κασσαπάκη, που είναι μαθηματικός, εκπληκτική μαγείρισσα και ερευνήτρια της Κρητικής Γαστρονομίας, και η ψυχή της ιστοσελίδας Cretan Gastronomy. (Με άλλα λόγια αν σας ενδιαφέρει το κρητικό φαγητό εκεί θα κάνετε κλικ κατευθείαν).
Η Βαγγελιώ λοιπόν προτείνει μια νηστίσιμη ζύμη σαν κουρού, τη λέει, με ελαιόλαδο, ρακή και χυμό πορτοκαλιού. Και αφού είναι συνταγή της Βαγγελιώς είναι εγγυημένη.
Ετρεξα στην αυλή έκοψα μερικά πορτοκάλια και λίγο φυλλαράκια δύσμου που είχαν απομείνει στη γλάστρα παρά την παγωνιά. Ρακή δεν είχα, είχα όμως τσίπουρο (άνευ) της περιοχής. Ολα τα άλλα υπήρχαν στο σπίτι, και το αποτέλεσμα ήταν φανταστικό. Λέω, μάλιστα, με λίγη ζάχαρη (2-3 κ.τ.σ. αρκούν για να γλυκάνει) να χρησιμοποιώ αυτή τη ζύμη και για τάρτες και για το Κέζεκουχεν μου. Θα σας μιλήσω για το αποτέλεσμα όταν έρθει η ώρα. Μελετήστε τώρα τη συνταγή για τα πιο απίθανα τυροπιτάκια, που έχω φτιάξει ποτέ.
Η αλήθεια είναι ότι παρά λίγο να γίνουν κάρβουνο, γιατί την πιο ακατάλληλη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο. Ηταν μια φίλη που είχαμε καιρό να τα πούμε. Εντρομη, θυμήθηκα ξαφνικά ότι είχα αναμμένο φούρνο και έκλεισα το τηλέφωνο με την υπόσχεση να μιλήσουμε αργότερα. Τα πρόλαβα στο τσακ. Η γεύση τους ήταν εξαιρετική, για τα δικά μου γούστα όμως ήθελαν λίγο ξύσιμο από κάτω γιατί είχαν αρπάξει. Η άλλη φίλη μου η Φλορίκα, όμως, που παρέλαβε τα περισσότερα, ενθουσιάστηκε γιατί της αρέσει η ψιλοκαμένη ζύμη! Οπότε όλα καλά. Ιδού:
Τυροπιτάκια
Υλικά (για περίπου 18-20 κομμάτια)
Για τη ζύμη
- 200 ml χυμός πορτοκαλιού
- 200 ml ελαιόλαδο
- 30 ml (2 κ.τ.σ) ρακή ή τσίπουρο
- ½ κ.γλ. αλάτι
- 450-500 γρ αλεύρι που φουσκώνει μόνο του ή ΓΟΧ συν 4 κ.τ.γλ baking powder
Για τη γέμιση
- 300 - 350 γρ φρέσκο ανθότυρο ανάμεικτο με 150 γρ φέτα
- 1 αυγό
- Φρέσκο ή αποξηραμένο δυόσμο και λίγη ρίγανη
- Λίγο μαύρο και λίγο κόκκινο γλυκό πιπέρι (προαιρετικά)
Για επάλειψη
- 1 κρόκος αυγού και λίγο νερό
- Σουσάμι ή και μαυροκούκι για πασπάλισμα
Εκτέλεση
Χτυπάω με τη ράβδο μπλέντερ το λάδι με τον χυμό πορτοκαλιού. Προσθέτω στο μείγμα το αλάτι και το baking και με ένα κουτάλι ρίχνω σιγά-σιγά το αλεύρι (αφού το έχω κοσκινίσει προηγουμένως) ενώ ανακατεύω, μέχρι να γίνει μια απαλή ζύμη που δεν κολλάει στα χέρια.
Την αφήνω περίπου ένα τέταρτο στο ψυγείο να ξεκουραστεί και ετοιμάζω τη γέμιση.
Θρυμματίζω τη φέτα και τον ανθότυρο και με ένα πιρούνι ανακατεύω καλά, χτυπάω το αυγό και το προσθέτω μαζί με τον δυόσμο, τη ρίγανη και τα πιπέρια (προαιρετικά).
Κόβω κομμάτια ζύμης και με τον πλάστη ανοίγω φύλλο. Με κουπ πατ ή απλά ένα ποτήρι διαμέτρου 10-13 εκ. κόβω στρογγυλά φυλλαράκια. Βάζω στο καθένα ένα φουσκωτό κουτάλι γέμισης και διπλώνω το φύλλο ώστε να σχηματιστεί ένα μισοφέγγαρο. Κολλάω τις άκρες με ένας πιρούνι.
Αραδιάζω τα τυροπιτάκια σε μια λαμαρίνα σκεπασμένη με λαδόχαρτο, αλείφω την επιφάνειά τους με κρόκο αυγού χτυπημένο μαζί με λίγο νερό, και πασπαλίζω με σουσάμι ή και μαυροκούκι.
Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο στους 175-180 βαθμούς με αέρα για περίπου 15-20 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν.
Ακόμη λίγες συμβουλές
- Με την ίδια ζύμη μπορείτε να φτιάξετε και άλλες πίτες με τη γέμιση ανάμεσα σε δύο φύλλα ή πιτάκια.
- Για τα πιτάκια η ζύμη πρέπει να είναι πιο σφιχτή από ό,τι για την πίτα οπότε θα ρίξετε λίγο περισσότερο αλεύρι. Μην ανησυχείτε το ελαιόλαδο το «ρουφάει».
- Αν δεν έχετε φρέσκο χυμό πορτοκαλιού μπορείτε να χρησιμοποιήσετε πορτοκαλάδα του εμπορίου, ακόμη και με ανθρακικό
- Αν η γέμιση είναι κάπως νερουλή (αν έχει χόρτα για παράδειγμα) μπορείτε να προσθέσετε λίγο ρύζι ή λίγο τραχανά (1-2 κ.τ.σ) για να απορροφήσει τα υγρά.
- Η Βαγγελιώ προτείνει να ψήνουμε την χορτόπιτα στους 160 βαθμούς για 45 λεπτά και στη συνέχεια στους 180 βαθμούς μέχρι να ροδίσει η επιφάνειά της.