Bostanistas.gr : Ιστορίες για να τρεφόμαστε διαφορετικά

Διαβαστε

Σαββατιανό, ο θησαυρός των Μεσογείων

Διαφήμιση

Twitter | Facebook | Google+ |

Διαφήμιση

Η μόλυνση που έγινε νεράκι

της Χριστίνας Ταχιάου τυροκομείο, τυρόγαλα, απόβλητα

Αν δεν υπάρχει επαφή με μια περιοχή και τα προβλήματά της, δεν πάει καν ο νους σου ότι μπορεί αυτά να υπάρχουν. Έτσι, αν δε μιλήσεις με Λαρισαίο που ξέρει από γάλα, δεν μπορείς να φανταστείς τι σημαίνει η διαχείριση των αποβλήτων των τυροκομείων.

Photo: 6079 smith@Flickr
Photo: 6079 smith@Flickr

Ο νομός Λάρισας έχει 45 τυροκομεία. Κάθε ένα από αυτά έχει, καθημερινά, (κρατηθείτε) από 5 έως 30 τόνους τυρόγαλο, το οποίο προκαλεί σοβαρή περιβαλλοντική επιβάρυνση. Απίστευτο νούμερο, έτσι; Λογικό, όμως, εφόσον υπάρχουν μεγάλα τυροκομεία που καθημερινά διακινούν 40-50 τόνους γάλακτος. Σκεφτείτε πόσοι τόνοι της περιβαλλοντικής αυτής βόμβας καθημερινά αναζητούν τρόπο να εξαφανιστούν από προσώπου γης, χωρίς να την βλάψουν.

Τι συμβαίνει στην πράξη με το τυρόγαλο; Χμ, δεν θέλω να το πω άκομψα, αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος: πετιέται. Κάποιοι το χρησιμοποιούν ως τροφή για τα γουρούνια, αλλά επειδή αυτά δεν είναι τόσο πολλά ώστε να καταναλώσουν όλη την ημερήσια παραγωγή τυρόγαλου και πάλι περισσεύει υπερβολικά πολύ τυρόγαλα, οπότε το μεγαλύτερο μέρος του πετιέται όπου βολεύει.

Είπαμε το πρόβλημα, ας δούμε τώρα και τη λύση. Στον νομό επεξεργάζονται αρκετές, αλλά ας δούμε την πλέον οικονομική και πρόσφατη. Προέρχεται από τον Ηλία Βασιλείου, ηλεκτρολόγο εγκαταστάσεων και ηλεκτρονικό (σπούδασε στον ΟΑΕΔ Λάρισας). Ο κύριος Βασιλείου από χρόνια, κάνοντας σέρβις σε μηχανήματα τυροκομείων, προβληματιζόταν γύρω από το θέμα των αποβλήτων και της διαχείρισής τους. Αντί απλώς προβληματίζεται, πειραματιζόταν, ελπίζοντας να βρει τον τρόπο να μετατραπούν τα απόβλητα σε κάτι ελάχιστα βλαβερό ή, ακόμη, και χρήσιμο.

«Μα καλά, στο εξωτερικό τι κάνουν;» θα ρωτήσετε και με το δίκιο σας. Έχουν μηχανήματα επεξεργασίας των αποβλήτων αλλά το κόστος αγοράς (2-3.000.000 ευρώ), συντήρησης και κατανάλωσης καθιστά τη λύση αυτή απαγορευτική για τους εγχώριους παραγωγούς. Προκειμένου να το φέρει στα ελληνικά δεδομένα, ο κύριος Βασιλείου εφηύρε ένα μηχάνημα το οποίο έχει κόστος από 100.000 έως 500.000 ευρώ, παίρνει τα απόβλητα και τα κάνει νεράκι. Όχι τόσο γευστικό για να το πιεις αλλά ιδανικό για να ποτίσεις ή να ξεπλύνεις το τυροκομείο.

Μετά από ενασχόληση 9 ετών και την κατασκευή του, το μηχάνημα πατενταρίστηκε, πήρε πιστοποιήσεις και άδειες και βρίσκεται ήδη εγκατεστημένο σε τυροκομείο στο Ρέθυμνο. «Πραγματοποιήθηκαν πολλοί έλεγχοι προκειμένου να διαπιστωθεί ότι όντως αξίζει. Στην αρχή φαινόταν ακατόρθωτο σε όποιον το άκουγε αλλά τελικά πείστηκαν όλοι». Η πορεία μέχρι να το κατασκευάσει δεν ήταν καθόλου εύκολη, ιδίως από οικονομικής πλευράς. «Πέρασα πολλά μέχρι να το φτιάξω. Είχε υψηλό κόστος, περίπου στις 600.000 ευρώ, κι αναγκάστηκα να πάρω δάνεια, να βάλω υποθήκες ενώ δεν είχα καμιά υποστήριξη από το κράτος. Ωστόσο το κατάφερα!»

Πληροφορίες:
ΒΙΟ.ΠΡΟ.ΤΥΡ.
Αργυροπούλι Τυρνάβου
Email: bioprotir@yahoo.gr
Tηλ. 6945-242792

Πρόσφατα άρθρα της Χριστίνας Ταχιάου

Πρόσφατα άρθρα στην κατηγορία 'Ειδήσεις'