Bostanistas.gr : Ιστορίες για να τρεφόμαστε διαφορετικά

Διαβαστε

Τόνος φέτα πλακί

Διαφήμιση

Twitter | Facebook | Google+ |

Διαφήμιση

Ελληνικό λάδι ελιάς με ορμητήριο την Αίγινα

του Δημήτρη Ποταμιάνου ελαιόλαδο, Αίγινα, συσκευαστήριο, εξαγωγές

Με μεγάλη δυσκολία με βλέπω να με πιάνει κι εμένα (όπως και πολλούς άλλωστε  γνωστούς και φίλους, καθώς και κάμποσους βέβαια άκληρους πλέον συντοπίτες) ο χτεσινός διθυραμβικός πρωτοσέλιδος τίτλος της εφημερίδας Τα Νέα: “Νίκη για 11 εκατομμύρια Έλληνες” (!). (Προφανώς ύστερα από την ηρωική μας έξοδο, ως νέων ελεύθερων πολιορκημένων Μεσολογγιτών… στις αγορές.) Ωστόσο, για εντελώς προσωπικούς λόγους (που αρμόζει, πιστεύω, να μοιραστώ με τους φίλους συν-bostanistas),ναι, περήφανος ως Έλληνας αισθάνθηκα ξανά κι εγώ τις προάλλες. Κι όλος καμάρι ως πολιτογραφημένος Αιγινίτης. Προτιμώ συνήθως να μην υπερβάλω, αλλά δεν νομίζω πως μπορώ με άλλα πιο ταπεινά λόγια να περιγράψω τα αισθήματα που μου γέννησε η πρόσφατη επίσκεψή μας στις εγκαταστάσεις της Philippos Hellenic Goods στην περιοχή Κυψέλη της Αίγινας, λίγο πριν φτάσουμε στον όμορφο περιφερειακό αυτόν οικισμό.

Απ' έξω ένα συμπαγές, σε σχήμα υπερμεγέθους κύβου, «μοντέρνο» (τα εισαγωγικά δηλώνουν τη συγκεκριμένη τεχνοτροπία) αρχιτεκτόνημα, εναρμονισμένο ωστόσο στην εντέλεια, χάρη στον μινιμαλισμό του, με το περιβάλλον (καμία προσβολή εδώ στην απαλή κορυφογραμμή της Κυψέλης). Βαμμένο δε με υγρόχρωμα, πολύ κοντά στο φωτεινό γκριζοπράσινο του λαδιού και της ελιάς. Κι από μέσα τώρα, η αποκάλυψη. Εδώ είναι που κάνει τα κουμάντα του ο ρέκτης επιχειρηματίας Φίλιππος Poli, από Ελληνίδα μητέρα - το γένος Παπαστράτου - και Ελβετό πατέρα. Σ’ αυτήν λοιπόν τη βιομηχανική μονάδα, πρότυπης καλαισθησίας και αστραφτερής, ιδίως, πάστρας - θυμίζει έτσι περισσότερο χειρουργικό θέατρο ή ακόμα καλύτερα υπερσύγχρονο διαστημικό σταθμό, παρά συνηθισμένο εργοτάξιο - ο άξιος φίλος Φίλιππος διεκπεραιώνει ένα υπερδεκαετές σχέδιο - στόχο ζωής: τη συσκευασία - προσοχή, για συσκευαστήριο μόνο μιλάμε, όχι για ελαιοτριβείο - ελληνικού ελαιόλαδου αυστηρής προσωπικής του επιλογής. Λάδια που διακινεί κατ’ αποκλειστικότητα σχεδόν στο Διαδίκτυο, με σαφή έμφαση στις εξωτερικές αγορές - ευρωπαϊκές χώρες κυρίως προς το παρόν, αλλ’ έπονται Αμερική και Ασία.

Το όραμα του Φιλίππου προέκυψε όταν συναντηθήκαν δύο πράγματα: ο καημός του, από τη μια μεριά, με τη θλιβερή διαπίστωση πως μεγάλες ποσότητες χρυσού Ελληνικού λαδιού πωλούνταν χύμα σε ξένους (Ιταλούς πρωτίστως), που καρπώνονταν την πολύ πιο κερδοφόρο τυποποίηση και συσκευασία του. Και η χαρά του, από την άλλη, όταν βεβαιώθηκε πως είναι ευλογία θεού να ζει κανείς - και να δημιουργεί - στην Αίγινα. Δεν είμαι ειδικός στο θέμα και δεν θέλω τώρα να μπω στα χωράφια (με τα λιόδεντρα) του φίλου και συναδέλφου Βασίλη Φραντζολά. Δεν θα προχωρήσω έτσι σε τεχνικές παρατηρήσεις. Θ’ αρκεστώ λοιπόν σε μερικές σκόρπιες πληροφορίες και στιγμιότυπα από τη συνομιλία μας με τον δημιουργό της προηγμένης τεχνολογίας μονάδας Hellenic Goods. 

Aυστηρά προσωπική, είπαμε, η επιλογή των λαδιών που φυλάσσονται σε ψυχόμενες δεξαμενές (δεόντως ελεγχόμενες όλες μέσω ενός υπολογιστικού δικτύου) κι εμφιαλώνονται στις εγκαταστάσεις της Κυψέλης / Αίγινας. Ύστερα από επανειλημμένες επισκέψεις, έρευνες και δοκιμές στις περισσότερες ελαιοπαραγωγικές περιοχές της χώρας, ο Φίλιππος Poli έχει πλέον εμπιστευθεί με κλειστά σχεδόν τα μάτια τα λάδια της Λακωνίας και της Σητείας. Από την Κρήτη, και συγκεκριμένα από έναν επίλεκτο ελαιώνα της περιοχής των Χανίων, είναι και το single estate βιολογικής καλλιέργειας λάδι του. Ο άλλος τύπος ελαιολάδου που εμφιαλώνεται (μπουκάλια ενός λίτρου και τρίκιλο μπιτόνι) είναι χαρμάνι. Ναι, χαρμάνι. Πιστεύει πολύ στη γνωστική και ευεργετική, τελικά, ανάμιξη ο Φίλιππος. Κι όσο γοητευτική κι αν ακούγεται η ιδέα του cru, της αποκλειστικής αξιοποίησης δηλαδή της παραγωγής ενός ιδιαίτερα χαρισματικού ελαιώνα - κατ’ αναλογία τα ονομαστά ξένα και ντόπια μεγάλα κρασιά μου’ ρχονται στο νου - το σωστό, μερακλήδικο μίγμα έχει ασφαλώς κι αυτό τη δική του χάρη. Κι αναλογιζόμενος πάλι τα οινοπνευματώδη, χαρμάνια είναι και οι περισσότερες σπουδαίες σαμπάνιες, ενώ την ιδιάζουσα γνώση του καλού blend προβάλλουν και τα πιο φημισμένα ουίσκυ.

Και με τη διάθεση τώρα τι γίνεται; Μα, εδώ είναι που ξεχωρίζει η πρωτοποριακή σύλληψη της συσκευαστικής μονάδας, απολύτως συντονισμένη με τους καιρούς μας της όλο και πιο εντατικής και εκτατικής δικτύωσης. Τα up-market (και συνεπώς αρκετά τσουχτερά τιμολογημένα) προϊόντα της δεν θ’ άντεχαν άλλες μεσολαβητικές επιβαρύνσεις. Η επιλογή ήταν μία: πωλήσεις απευθείας στον καταναλωτή. Εξαγωγική, είπαμε επίσης, κατά βάση η φυσιογνωμία της εταιρείας. Ναι, αλλά τα δέματα του ταχυδρομείου κοστίζουν επίσης πολύ. Η λύση βρέθηκε με τη συνεργασία με έναν εξειδικευμένο Γερμανικό οίκο που αποθηκεύει τα αποστελλόμενα σε κοντέινερ κασόνια με τα εμφιαλωμένα λάδια και εξυπηρετεί εν συνεχεία τις παραγγελίες των διαφόρων μεμονωμένων Ευρωπαίων πελατών (ιδιωτών, αλλά βέβαια και εστιατόρων και ξενοδόχων). Τέτοιες συνεργασίες προβλέπονται και με Αμερικανούς και Ασιάτες, όταν με το καλό ανοίξουν και οι υπερπόντιες αυτές αγορές. Κι όλα αυτά με ορμητήριο την ευλογημένη Αίγινά μας!

Hellenic goods. Προφανής απορία: Μια τέτοια υποδειγματική οργάνωση χωράει – απ’ όλα τα καλά που έχει να χαρίσει ο τόπος μας - μόνο το ρευστό χρυσοπράσινο λάδι μας; Και με τις ελιές τι γίνεται; Με το φιστίκι βέβαια επίσης - ζωσμένο ολόγυρα άλλωστε με φιστικόδεντρα το πρότυπο εργαστήριο του συνομιλητή μου. Φυσικά και υπάρχουν σκέψεις για επέκταση των δράσεών μας, με διαβεβαιώνει ο Φίλιππος. Δεν βιαζόμαστε όμως. Το σχέδιό μας χρειάστηκε κοντά έξι χρόνια για να ωριμάσει κι οι εγκαταστάσεις μας ολοκληρώθηκαν πριν από μόλις ένα χρόνο. Θέλει και ρώτημα αν κι εγώ θα κάνω υπομονή; Με την περηφάνια που αισθάνθηκα σ’ αυτήν τη συνάντησή μας, εμπρός και μέσα στο θαυμαστό συσκευαστήριο της Κυψέλης, όπου μας ξενάγησε μεθοδικά ο φιλόξενος οικοδεσπότης, η πίστωση χρόνου είναι δεδομένη. Κι αν χρειαζόταν να επιβεβαιωθεί η εμπιστοσύνη μου στην επιμέλεια και στην ποιότητα των τωρινών δημιουργημάτων τoυ δεν χρειαζόταν παρά να (επι)δοκιμάσω - κάτι που δεν άργησα ασφαλώς να κάνω - τόσο το βιολογικό λάδι από τα Χανιά όσο και τα χαρμάνια από την Σητεία και την Λακωνία.

Η σειρά σας τώρα: «Philippos Hellenic Goods»:
Καποδιστρίου 1, Τ.Θ. 15211, Κυψέλη 18010 Αίγινα. email: info@philipposshg.gr
pilipposhellenicgoods.com (Προσοχή: η ιστοσελίδα είναι υπό ανανέωση και θα είναι και πάλι επισκέψιμη σε ένα δεκαήμερο από σήμερα.)

Από την Αίγινα με καμάρι,
Δημήτρης Ποταμιάνος   

Πρόσφατα άρθρα του Δημήτρη Ποταμιάνου

Πρόσφατα άρθρα στην κατηγορία 'Ειδήσεις'