Bostanistas.gr : Ιστορίες για να τρεφόμαστε διαφορετικά

Διαβαστε

Ας αποχαιρετίσουμε το καλοκαίρι με ένα ραβανί

Διαφήμιση

Twitter | Facebook | Google+ |

Διαφήμιση

Φιληθείτε επιτέλους, καλοί μου bostanistas!

της Αναστασίας Λαμπρία WikiΠάσχα, Ανάσταση

Κρίμα που δεν έχω στην παρέα μου τον Άρη Δαβαράκη, τον σύνδεσμό μας με την Ορθοδοξία, να τον ρωτήσω για τον συμβολισμό των φιλιών του Πάσχα. Κάτι θα σημαίνουν παραπάνω από το ότι προαναγγέλλουν την Αγάπη της Κυριακής. Κι έτσι, απόντος του Άρη, αποφάσισα αντί να υποβάλλω την ίδια ερώτηση σε όσους με συντροφεύουν αυτές τις μέρες, απλώς να τους φιλήσω. Τα φιλιά δεν χωρούν συζήτηση κι ανάλυση - ή τα δίνεις ή όχι. Κι αν ο έρωτας είναι ο συνοπτικότερος τρόπος να κατακτήσεις και να απορροφήσεις τον άλλο, το φιλί είναι σίγουρα ο αμεσότερος τρόπος να του κλείσεις το στόμα, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Γιατί φιλιόμαστε, άραγε, επί τω ακούσματι του «Χριστός Ανέστη»; Γιατί με λαμπερά βλέμματα πάνω από τη φλόγα των κεριών αναζητούμε το στόμα ή, άντε, τις παρειές των πέριξ ημών; Τους φιλούμε και μάλιστα τους φιλούμε γελαστοί.

Photo: vintage-ornaments.com
Photo: vintage-ornaments.com

Υπάρχει πιο ευφρόσυνη στιγμή μέσα σ’ όλο τον χρόνο; Δεν νομίζω. Έχω τη δική μου εξήγηση και μακάρι να 'ναι και η ορθή στην ερμηνεία του εθίμου. Με ένα φιλί έγινε η προδοσία, με ένα φιλί καταλύεται αυτή. Το φιλί δίνει ένα τέλος στην επιβολή της προδοσίας και, για να το επεκτείνουμε, στο τέλος της κυριαρχίας του πόνου και του θανάτου. Η πνευματικότητα νικάει τους νόμους της φθοράς και του τέλους, ο Χριστός ανασταίνεται, το άυλο και υψηλό υπερνικά το απτό και πεπερασμένο. «Θανάτω θάνατον πατήσας», νίκησε με τον θάνατο τον θάνατο. Κι αυτό μεταφέρεται μέσα από αυτό το μήνυμα, τη μικρή ανάσα που μεταδίδουμε φιλώντας.

Κι όταν λέμε φιλί, δεν εννοούμε αγαπητοί την προσέγγιση των παρειών, ούτε την εναπόθεση των χειλιών μας πάνω στο μάγουλο του άλλου. Άντε, ξυπνήστε επιτέλους: από την εποχή της Χιονάτης ως το «Φίλα με κι ενωμένα τα χείλη ας μένουν, φίλα με, τα φιλιά και νεκρούς ανασταίνουν» δεν υπάρχει Αγάπη χωρίς φιλί. Αληθινό, με τα χείλη σε κίνηση και απαίτηση συμμετοχής. Μόνο έτσι μεταφέρουν το μήνυμα του Πάσχα. Κι έτσι μόνο οι ερωτευμένοι φιλιούνται βαθιά στο στόμα, μόνο οι αγαπώντες, μόνο οι φίλοι φιλιούνται. Της υποκρισίας και της συγκατάβασης τα φιλιά δεν έχουν θέση σήμερα.

[1η δημοσίευση: protagon.gr]

Πρόσφατα άρθρα της Αναστασίας Λαμπρία

Πρόσφατα άρθρα στην κατηγορία 'Wiki'