<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" version="2.0">
  <channel>
    <title>τσιπς | Ετικέτες | Bostanistas.gr : Ιστορίες για να τρεφόμαστε διαφορετικά</title>
    <link>http://www.bostanistas.gr/</link>
    <description />
    <language>el</language>
    <copyright>Bostanistas.gr 2013</copyright>
    <pubDate>Sat, 18 Apr 2026 06:58:34 GMT</pubDate>
    <dc:date>2026-04-18T06:58:34Z</dc:date>
    <dc:language>el</dc:language>
    <dc:rights>Bostanistas.gr 2013</dc:rights>
    <image>
      <title>Bostanistas.gr : Ιστορίες για να τρεφόμαστε διαφορετικά</title>
      <url>http://www.bostanistas.gr/garnish/rss-logo.png</url>
      <link>http://www.bostanistas.gr/</link>
    </image>
    <item>
      <title>Τσιπς λαχανικών με ζαατάρ, το μυρωδάτο χαρμάνι</title>
      <link>http://www.bostanistas.gr/4280</link>
      <description>&lt;p&gt;Χρησιμοποίησα πατάτες, γλυκοπατάτες λευκές και κόκκινες, παντζάρια και τα έκοψα πολύ λεπτά. Εσείς δοκιμάστε τα με τα λαχανικά που σας αρέσουν - ο συνδυασμός τους με το ζαατάρ θα σας ενθουσιάσει!&lt;/p&gt;</description>
      <pubDate>Wed, 08 Mar 2017 12:58:20 GMT</pubDate>
      <guid>http://www.bostanistas.gr/4280</guid>
      <dc:date>2017-03-08T12:58:20Z</dc:date>
    </item>
    <item>
      <title>Πικάντικες αποχρώσεις του μωβ: τσιπς μελιτζάνας κ.ά.</title>
      <link>http://www.bostanistas.gr/3152</link>
      <description>&lt;p&gt;Τις τρώγαμε συχνά στο σπίτι, ακόμη και μέσα στο καταχείμωνο, αφού η γιαγιά είχε φροντίσει να αποξηράνει το καλοκαίρι πολλές, φτιάχνοντας με υπομονή εκείνα τα μακριά &amp;quot;κολιέ&amp;quot; από φέτες μελιτζάνας.&lt;/p&gt;</description>
      <pubDate>Tue, 02 Jun 2015 22:34:48 GMT</pubDate>
      <guid>http://www.bostanistas.gr/3152</guid>
      <dc:date>2015-06-02T22:34:48Z</dc:date>
    </item>
    <item>
      <title>Η εκδίκηση της λαχανίδας</title>
      <link>http://www.bostanistas.gr/1845</link>
      <description>&lt;p&gt;Τη λαχανίδα την ήξερα από αφηγήσεις του παππού μου και της γιαγιάς μου από την Κατοχή. Φανταζόμουν πως ήταν άνοστη, πικρή, μη βρώσιμη επί της ουσίας, κάτι που τρως για να μην πεθάνεις, η τελευταία σου λύση πριν τον λιμό, πως ανήκε στο παρελθόν και ότι όταν τελείωσε ο πόλεμος κανείς δεν ασχολήθηκε ξανά μαζί της.&lt;/p&gt;</description>
      <pubDate>Mon, 13 Jan 2014 05:55:17 GMT</pubDate>
      <guid>http://www.bostanistas.gr/1845</guid>
      <dc:date>2014-01-13T05:55:17Z</dc:date>
    </item>
  </channel>
</rss>

