<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" version="2.0">
  <channel>
    <title>μελάνι | Ετικέτες | Bostanistas.gr : Ιστορίες για να τρεφόμαστε διαφορετικά</title>
    <link>http://www.bostanistas.gr/</link>
    <description />
    <language>el</language>
    <copyright>Bostanistas.gr 2013</copyright>
    <pubDate>Sun, 17 May 2026 16:32:43 GMT</pubDate>
    <dc:date>2026-05-17T16:32:43Z</dc:date>
    <dc:language>el</dc:language>
    <dc:rights>Bostanistas.gr 2013</dc:rights>
    <image>
      <title>Bostanistas.gr : Ιστορίες για να τρεφόμαστε διαφορετικά</title>
      <url>http://www.bostanistas.gr/garnish/rss-logo.png</url>
      <link>http://www.bostanistas.gr/</link>
    </image>
    <item>
      <title>Ολιός, το βολιώτικο χαβιάρι</title>
      <link>http://www.bostanistas.gr/3953</link>
      <description>&lt;p&gt;Δοκίμασα τον κατάμαυρο λοφίσκο&amp;hellip; θάλασσα, γεύση αρχέγονη, πυκνή, δεν έχει το ταίρι της να την περιγράψεις. Δημιουργείται βαθιά μες στο θαλάμι του χταποδιού και συναντάει το θεσσαλικό τσίπουρο. Είναι το χαβιάρι του Βόλου, όπως μόνο οι πρόσφυγες της Νέας Ιωνίας ξέρουν να το βγάζουν.&lt;/p&gt;</description>
      <pubDate>Fri, 12 Feb 2016 06:11:30 GMT</pubDate>
      <guid>http://www.bostanistas.gr/3953</guid>
      <dc:date>2016-02-12T06:11:30Z</dc:date>
    </item>
    <item>
      <title>Βαθιές, σκοτεινές γεύσεις</title>
      <link>http://www.bostanistas.gr/2119</link>
      <description>&lt;p&gt;Το φαγητό που μαγείρευε ήταν μια ελληνική εκδοχή του risotto al nero di seppia, του μαύρου ριζότο που είχα δοκιμάσει λίγους μήνες πριν στην Ιταλία. Θυμήθηκα πόσο είχα εντυπωσιαστεί από τη νοστιμιά που δίνει το σχεδόν γλυκό μελάνι στο φαγητό, ιδίως όταν αναμειγνύεται με τα κρεμμύδια.&lt;/p&gt;</description>
      <pubDate>Fri, 11 Apr 2014 04:04:06 GMT</pubDate>
      <guid>http://www.bostanistas.gr/2119</guid>
      <dc:date>2014-04-11T04:04:06Z</dc:date>
    </item>
    <item>
      <title>Το κατάμαυρο ριζότο</title>
      <link>http://www.bostanistas.gr/2032</link>
      <description>&lt;p&gt;Όταν, χρόνια πολλά πριν, είχα πρωτοδοκιμάσει στην Ιταλία το ριζότο με τις σουπιές και το μελάνι τους, είχα πέσει από τα σύννεφα! Είχα μπροστά μου ένα αριστούργημα το οποίο μέχρι τότε το αγνοούσα.&lt;/p&gt;</description>
      <pubDate>Mon, 10 Mar 2014 05:24:01 GMT</pubDate>
      <guid>http://www.bostanistas.gr/2032</guid>
      <dc:date>2014-03-10T05:24:01Z</dc:date>
    </item>
    <item>
      <title>Τα μαύρα μελάνια του έρωτα</title>
      <link>http://www.bostanistas.gr/786</link>
      <description>&lt;p&gt;Όπως και να &amp;#39;ναι, οι σουπιές είναι από τα είδη που μπορούν εύκολα να καταστραφούν και να υποβιβαστούν σε ένα τελείως βαρετό, στερημένο πιάτο ή να αναγορευτούν σε αριστούργημα. Ποντάρω στο αριστούργημα.&lt;/p&gt;</description>
      <pubDate>Sun, 03 Mar 2013 07:11:17 GMT</pubDate>
      <guid>http://www.bostanistas.gr/786</guid>
      <dc:date>2013-03-03T07:11:17Z</dc:date>
    </item>
  </channel>
</rss>

