Άρης Τσανακλίδης | Ποιοι είμαστε | Bostanistas.gr : Ιστορίες για να τρεφόμαστε διαφορετικά

Η γαλοπούλα της γιορτής: της αδερφής μου είναι η καλύτερη

Sat, 23 Dec 2017 08:31:11 GMT

Χωρίς να θέλω να περηφανευθώ, στην οικογένειά μου υπάρχουν πολλοί καλοί μάγειρες και όλοι λατρεύουμε το καλό φαγητό. Όταν έρχονται τα Χριστούγεννα όμως, όλοι θέλουμε την αδερφή μου, τη Λίτσα, να την φτιάξει. Μπελαλίδικη μεν, ένα πραγματικό αριστούργημα δε...

Επιστολή προς επίδοξους σεφ

Thu, 30 Oct 2014 04:48:05 GMT

Δεν υπάρχουν γιορτές η σαββατοκύριακα. Το λεξιλόγιο ενός μάγειρα κάνει έναν αχθοφόρο να ντρέπεται. Κοψίματα, καψίματα και πρησμένα γόνατα δεν είναι τίποτε παραπάνω παρά another day in the office.

Φασολάδα από το Πήλιο

Sun, 17 Nov 2013 06:04:48 GMT

Την περασμένη εβδομάδα ανέβηκα στο αγαπημένο μου Πήλιο. Ο καιρός ήταν μουντός και έβρεχε συνεχώς, η ξυλόσομπα έκαιγε στο φουλ και ήθελα να βάλω μια κατσαρόλα πάνω της και να σιγοβράσω ωραία φασόλια.

Ριζότο με παντζάρι και τυριά

Sun, 03 Nov 2013 05:40:39 GMT

Ένα πιάτο που αρχίζει και παίρνει σάρκα και οστά, και μάλλον θα είναι στον κατάλογό μας, είναι το ριζότο με καπνιστό χοιρομέρι, παντζάρι και κατσικίσιο τυρί. Γιατί λοιπόν να μη μοιραστώ τη συνταγή με τους φίλους μου, τους bostanistas;

Κεφαλόπουλο: ανάμνηση Μικρασίας

Mon, 09 Sep 2013 04:32:07 GMT

Το κεφαλόπουλο, σε μας, τους βόρειους και τους μικρασιάτες, είναι ένα πολύ αγαπημένο ψάρι. Θεωρώ ότι ο καλύτερος τρόπος είναι να το κάνετε πλακί - να λοιπόν μια εύκολη και συνάμα πεντανόστιμη συνταγή.

Φτάνει πια με τη μοριακή!

Mon, 02 Sep 2013 04:26:13 GMT

Έχοντας περάσει τα περισσότερα μου χρόνια στο χώρο της εστίασης, νομίζω ότι μπορώ πλέον να εκφράσω την γνώμη μου για ένα θέμα που με έχει προβληματίσει πολύ τον τελευταίο, πολύ, καιρό. Περί μοριακής γαστρονομίας ο λόγος, η οποία έχει βρει τους πιο ένθερμους υποστηρικτές στον χώρο των ελλήνων γευσιγνωστών.

Κυριακάτικα: αρνάκι με κρούστα από αμύγδαλα

Sun, 21 Jul 2013 07:53:53 GMT

Μια εναλλακτική, πιο τολμηρή πρόταση για το κυριακάτικο τραπέζι του καλοκαιριού: το αγαπημένο μας αρνάκι με κρούστα από αμύγδαλα, άρωμα από δροσερά βότανα αλλά και τη γλύκα από το πετιμέζι.

Χουνκιάρ πριν το τέλος του κόσμου

Wed, 08 May 2013 04:37:05 GMT

O τυφώνας David, ο μεγαλύτερος του εικοστού αιώνα, ήταν προ των πυλών. Εμείς, αντί να κάνουμε προετοιμασίες θωρακίζοντας την περιουσία μας, ετοιμάζαμε το «τελευταίο δείπνο» - όπως το ονομάσαμε χαριτολογώντας.

Τα νέα μου σχέδια: χτένια σε ταρτάρ από κουνουπίδι

Fri, 05 Apr 2013 04:34:50 GMT

Αυτή την εποχή νιώθω πολύ ανήσυχος και αρχίζω να αμφιβάλλω κατα πόσο κάποια πιάτα μου είναι αρκετά καλά για να σταθούν στο κατάλογο του «Κουζίνα» ή είναι καιρός να δώσουν τόπο σε φρέσκες, πιο επίκαιρες και εποχικές συνταγές. Η ιστορία της ζωής μου! Μια αέναη μετακίνηση των πάντων.

Τονάκια με μαροκινά μπαχαρικά

Wed, 27 Mar 2013 05:32:06 GMT

Μια από τις καλύτερές μου βόλτες είναι στη Βαρβάκειο Αγορά. Τις προάλλες, περνώντας από την ψαραγορά, είδα κάτι λαχταριστά τονάκια και αμέσως θυμήθηκα μια από τις πιο αγαπημένες μου συνταγές, που την ετοίμασα για πρώτη φορά πριν κάμποσα χρόνια...

Και πίνω και μαγειρεύω με ρετσίνα

Thu, 14 Mar 2013 05:12:40 GMT

Η ρετσίνα, το εθνικό μας κρασί στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης και του αναίσχυντου καταναλωτισμού, εθεωρήθη παλιομοδίτικη και όχι κάτι που η γενιά του Κλικ και της Μυκόνου θα έπινε στα social gatherings. Παρ' όλα αυτά, κάποιοι έλληνες παραγωγοί τόλμησαν και φτιάξανε πολύ ποιοτική ρετσίνα.

Το κατσικάκι του δασκάλου μου

Tue, 05 Mar 2013 05:29:53 GMT

Τον λάτρευα τον κυρ Λευτέρη. Δυστυχώς δεν μπόρεσα να μαγειρέψω γι' αυτόν. Αν λοιπόν κατέβαινε από εκεί πάνω που είναι, θα διάλεγα να του φτιάξω κάτι χωρίς φανφάρες αλλά με βαθιά νοστιμιά.

Βολτάρει και γουστάρει ο Σαλονικιός!

Sat, 02 Mar 2013 05:07:39 GMT

Μεγάλωσα σε μια πόλη που ανήγαγε το λεγόμενο street food σε επιστήμη. Φυσικό είναι λοιπόν να το λατρέψω και πάντα να φαντάζομαι μια ολόδική μου καντίνα (gourmet food trucks κατά τους αμερικάνους), όπου θα σερβίρω τις δικές μου, πειραγμένες εκδοχές.

Ζήτω τα τοπικά μας προϊόντα!

Tue, 19 Feb 2013 05:29:07 GMT

Αν λοιπόν εγώ αξιωνόμουν ποτέ να ανοίξω ένα εστιατόριο που θα βασιζόταν στα τοπικά προϊόντα, θα ήταν οπωσδήποτε στο αγαπημένο μου Πήλιο και μία από τις συνταγές θα ήταν: Πεσκανδρίτσα από τον Παγασητικό.

Τα παϊδάκια της υψηλής διπλωματίας

Mon, 04 Feb 2013 05:21:43 GMT

Ήταν το χρυσό έτος 1983. Η Αμερική είχει κάνει στροφή στον συντηρητισμό και οι ευαγγελιστές του Νότου μπαινόβγαιναν την πόρτα του Λευκού Οίκου. Η Αμερική είχε για πρόεδρο έναν ηθοποιό, τον Ρόναλντ Ρήγκαν, με χαρισματικές μεν ικανότητες αλλά τίποτε άλλο. Only in America!